Γαλβανισμένος στρογγυλός σωλήνας

Ο σωλήνας από ανθρακούχο χάλυβα που έχει στρώμα προστασίας από ψευδάργυρο είναι γνωστός ως σωλήνας γαλβανισμένου χάλυβα. Ως στρώμα θυσίας, το στρώμα ψευδαργύρου θα σκουριάσει πριν από τον ανθρακούχο χάλυβα από κάτω του. Υπάρχουν δύο τύποι σωλήνων από γαλβανισμένο χάλυβα: σωλήνας από ψυχρό γαλβανισμένο χάλυβα και σωλήνας από γαλβανισμένο εν θερμώ χάλυβα. Ο χαλύβδινος σωλήνας θα έχει βελτιωμένες αντιδιαβρωτικές ιδιότητες χάρη στο γαλβανισμένο κάλυμμα.

Η χρήση ψευδαργύρου Ο ψευδάργυρος είναι πιο ενεργός από τον χάλυβα εξαιτίας αυτού. Από τη μία πλευρά, το συμπαγές οξείδιο του ψευδαργύρου στις επιφάνειες σωλήνων από γαλβανισμένο χάλυβα μπορεί να αποτρέψει την οξείδωση (διάβρωση). Ωστόσο, ο ψευδάργυρος, όχι ο χάλυβας, είναι ο πρώτος τύπος μετάλλου που διαβρώνεται μετά την ηλεκτροχημική διάβρωση. Η επίδραση του στρώματος ψευδαργύρου είναι να επιβραδύνει τη διάβρωση και να αυξάνει τη διάρκεια ζωής των χαλύβδινων σωλήνων.

Οι γαλβανισμένοι σωλήνες χάλυβα χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μεταφορά άνθρακα, αερίου και ατμού. Κάποτε χρησιμοποιήθηκε ως σωλήνας νερού, αλλά καθώς περνούσαν τα χρόνια και ο σωλήνας σκουριάστηκε, το νερό άρχισε να κιτρινίζει από το οξείδιο του σιδήρου που μετέφερε. Το νερό όχι μόνο μόλυνε πιάτα ή άλλα είδη υγιεινής, αλλά μετέφερε και βακτήρια που δημιουργήθηκαν στην εσωτερική, ανώμαλη επιφάνεια. Λόγω της διάβρωσης, η ποσότητα των βαρέων μετάλλων στο νερό είναι υπερβολική και επιβλαβής για την ανθρώπινη υγεία. Από τη δεκαετία του 1960, τα πλούσια έθνη έχουν σταθερά απαγορεύσει τη χρήση του ως σωλήνα νερού για αυτόν τον λόγο.